Bij OmroepZilt.nl werd aandacht besteed aan het afscheid van juf Neeltsje Houtsma uit Oosterbierum. Ze stond 44 jaar aan IKC It Iepen Finster in Achlum. 

Het werd een dag met een gouden randje: Neeltsje heeft nu nl in Achlum een eigen plein: het schoolplein heet vanaf nu 'het Juf Neeltsje Houtsma Plein'.

Het artikel lezen en het filmpje zien? Klik op deze link.

Foto: omroep Zilt, Mateo Miedema.

Vorige week waren er feestelijkheden om de nieuwe naam van het gerenoveerde 'hokje' te onthullen. Helaas kon de webredactie niet aanwezig zijn om de onthulling vast te leggen. Wel kunnen we de naam bekend maken: 'De Treffer'.

Bijgaand een aantal foto's van De Treffer en een klein deel van het veld. Er is een jeu de boule veld aangelegd, er staat een tafeltennistafel en verder is er een klauterklimtoestel en een schommel aanwezig.

Nu maar hopen dat er wat activiteiten gepland gaan worden.

Tekst en foto's: Jolanda

Na jaren van voorbereiding en het zoeken van een plek om het te realiseren werd er op 13 februari 2025 gestart met het project 'Dijk van een Wijf' aan de Waddenkust. Een project dat met vallen en opstaan en enkele tegenslagen maar vooral met liefde voor it Famke uitgevoerd werd. 

Zaterdag 16 mei was de 'opening' en de officiële overdracht van Sense of Place naar gemeente Waadhoeke. Wethouder Jan Dijkstra mocht het symbolisch in ontvangst nemen: een mooie maquette komt in het gemeentehuis in Franeker te staan.

Voor het zover was vertelde kunstenares Nienke Brokke eerst over Dijk van een Wijf. Haar afstudeerlandschapsproject dat ze graag gerealiseerd zag 'op'e romte': ronde, glooiende vormen die afsteken tegen de strakke lijnen van de landerijen. Dat dit uiteindelijk gelukt is, is te danken aan Joop Mulder (en na zijn overlijden van zijn opvolger: Wendy).

Er werd een film getoond waarbij niet alleen de Waddenkust mooi in beeld kwam maar naast Joop Mulder ook nog de familie Bergsma, die toch iedere dag tegen het beeld aan moeten kijken. Hierna in de benen: we liepen vanaf It Mienskar, via de Kloostertuin (waar we appelsap krijgen) naar Dijk van een Wijf. Vanaf de bietenopslag kreeg iedereen een koptelefoon op. Hierop konden we luisteren naar muziek en gedichten van de kunstenaars Olaf Visser en Ruth Ruijgen. Ze waren geïnspireerd door onze prachtige omgeving.

Helaas werkte het weer niet mee en deze fotograaf kreeg spontaan herinneringen aan de Slachtemarathon van 2025: regen, regen en nog eens regen. Niet zo fijn voor de fotocamera. We hoefden niet zo lang aan de Slachte te blijven, er stonden bussen klaar om de bezoekers weer naar It Mienskar te brengen. Omdat er maar een bepaald aantal mensen met de bus mee konden besloot een groot aantal bezoekers om de reis terug ook maar te lopen.

Bezoekers en organisatie kwamen doornat aan in it Mienskar maar gedeelde smart is halve smart....

Onder het genot van een drankje en een hapke volgde de officiële overdracht en natuurlijk diverse bedankjes. In zaal It Heafek was een kleine expositie van de diverse inspiratiebronnen en het afstudeerproject van Nienke Brokke te zien.

Filmpje op Instagram

Tekst en foto's: Jolanda
(en 1 foto van Johannes W.)

Naschrift:
De bezoekers waren lovend over Dijk van een Wijf maar toen men zich omdraaide op de zeedijk richting Waddenzee waren ze onder de indruk van het natuurschoon. Want de Waddenzee is altijd mooi: regen of niet.